Dieta w ciąży i po porodzie

Ciąża to nie czas na dietę odchudzającą

W ciąży zmienia się zapotrzebowanie na energię, białko, żelazo, jod, kwas foliowy i kwasy omega-3 — ale nie zmienia się w sposób, o którym mówi powiedzenie „jesz za dwoje”. W pierwszym trymestrze dodatkowe zapotrzebowanie jest w praktyce zerowe, a w kolejnych rośnie o mniej, niż większość osób przypuszcza.

Znacznie ważniejsza od liczby kalorii jest jakość: pełnowartościowe białko, produkty bogate w żelazo z dodatkiem witaminy C, tłuste ryby morskie w bezpiecznych ilościach oraz warzywa i owoce w każdym posiłku. Do tego suplementacja zgodna z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników — sprawdzam, czy Twoje preparaty faktycznie ją realizują.

Kiedy jedzenie zaczyna być problemem

Nudności, zgaga, zaparcia i wstręt do konkretnych produktów potrafią przewrócić plan żywieniowy do góry nogami. To nie jest kwestia dobrych chęci — układamy jadłospis wokół tego, co faktycznie jesteś w stanie zjeść, i stopniowo go poszerzamy.

Osobna sytuacja to cukrzyca ciążowa. Wtedy plan opiera się na rozkładzie węglowodanów w ciągu dnia, indeksie glikemicznym posiłków i pomiarach glukozy, które prowadzisz w domu. Prowadzę żywienie równolegle do opieki lekarskiej, nigdy zamiast niej.

Po porodzie: karmienie i powrót do formy

W czasie karmienia piersią zapotrzebowanie energetyczne jest wyraźnie wyższe niż w ciąży, a zbyt szybka redukcja odbija się na laktacji i samopoczuciu. Zaczynamy więc od odbudowy zapasów — żelaza, witaminy D, kwasów omega-3 — a dopiero potem od spokojnej redukcji.

Realny cel to około 0,5 kg tygodniowo przy zachowanej laktacji, z posiłkami, które da się przygotować jedną ręką i zjeść w kilka minut. Bo tak wygląda pierwszy rok z dzieckiem.